ਤਾਜਾ ਖਬਰਾਂ
ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਕਮੇਟੀ (SGPC) ਅਧੀਨ 328 ਪਾਵਨ ਸਰੂਪਾਂ ਦੇ ਗੁੰਮ ਹੋਣ/ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਗਰਮਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਜਿੱਥੇ ਐੱਸਜੀਪੀਸੀ 'ਤੇ ਕਾਬਜ਼ ਧਿਰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਈਸ਼ਰ ਸਿੰਘ ਕਮੇਟੀ ਅਤੇ ਅੰਤ੍ਰਿੰਗ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਦੋਸ਼ੀਆਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਸਖ਼ਤ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਇਹ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਅੱਜ ਤੱਕ ਲਾਗੂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ?
ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਘੇਰੇ 'ਚ SGPC ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ
ਕੀ ਦੋਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ? ਜੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਬਣੀਆਂ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਕੌਣ ਸਨ, ਅਤੇ ਕੀ ਦੋਸ਼ੀ ਕਾਬਜ਼ ਧਿਰ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਨ?
ਸਿਆਸੀ ਮੁਫ਼ਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ? ਕੀ ਪੰਥਕ ਮਰਿਆਦਾ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਿਆਸੀ ਮੁਫ਼ਾਦਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਕਾਰਵਾਈ ਰੁਕੀ ਰਹੀ?
ਸੱਚ ਨੂੰ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ? ਕੀ ਸੱਚਾਈ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ?
ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ 'ਤੇ ਦੋਹਰਾ ਮਾਪਦੰਡ
ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਜਾਂਚ ਕਮੇਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਤੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਸਹੀ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਨਾ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਪੰਥਕ ਅਪਰਾਧ ਹੈ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜੇ ਇਹ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਕਿਸੇ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਗਲਤ ਸਨ, ਤਾਂ ਸੰਗਤ ਨੂੰ ਅੱਜ ਤੱਕ ਸੱਚਾਈ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸਪੱਸ਼ਟੀਕਰਨ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ?
ਸਿੱਖ ਕੌਮ ਨੂੰ ਜਵਾਬ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ— ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਸਨ?
Get all latest content delivered to your email a few times a month.
